26 Ekim 2011 Çarşamba

Eksik




Yine aynı sesler sızıyor ufacık pencereden. Yoldan geçen araçların yankıları.. Uzaktan bir uçak geçiyor.. Bir ilkbaharda bir de sonbaharda sürekli ruhuma işleyen garip bir sessizlik. Tam sessizlik denemez o yüzden garip. Sessiz ama sanki birileri bir şeyler anlatıyor o durgunluğun içinde. Ev boş. Hafiften başım dönüyor. Çok hızlı içtim yine herhalde. Her tek başıma olduğum zamanki gibi düşünüyorum. Tek başıma olduğumda düşündüğümü varsayarsak akıl başa geldiğinden beri genellikle düşünüp duruyorum diyebilirim aslında.


Önceden de bahsettiğim gibi severim tek kalmayı. Şu inceden tedirgin eden soğuk, o garip sessizliğin verdiği huzur.. Kendi içimde sorguladığım şeyler.. Tarifi mümkün değil tabii ki. Fakat şunu biliyorum; benim yaşamak istediğim an bu an. Tüm hayatım boyunca gerçekten haz aldığım tek an bu ortamda varolmakta. Şu yazdıklarımı bile kendime anlatıyor olmam bunu ispatlar zaten. Ama seviyorum kendime anlatmayı. Bir ben anlıyorum çünkü bunu. Ergen triplerinde falan değilim yanlış anlaşılmasın. Herkes istediği kadar başkalarına anlatsın kendisini, yaşadıklarını. İstediği kadar paylaşsın. Yine önceden burada da bahsetmiştim; seni bir tek sen anlarsın. Gerisi ya anlamaya çalışır ve anlayamaz ya da anlıyor numarası yapar. Hoş, hiç dinlemeyenler dahi var! 


Neden buradayım? Birilerinin peşine takılıp gitmek, somut bir mevki sahibi olmak için çabalamak, birisine yaranmak için uğraşmak.. Neden herkes gibi bunları yapamıyorum? Neden bunları düşünüp duruyorum? Neden nadiren sahte sürprizler hazırlayıp aslında bayağılığını yalanlarla kapatan hayat insanlar için bu kadar önemli? Neden herkes ölmekten korkuyor? Neden kendimi senden üstün görüyorum sorusunun cevabı gizli bunlarda, hani merak edersen. Her yazdığım şeyde bir olumsuz hava var; farkındayım. Fakat bu yaşamın gerçekten ele gelir olumlu bir tarafı yok. Ya da kesin konuşmayayım; vardıysa da artık kalmamış. Sadece öyle olduğuna inandırıyoruz kendimizi. Her nedense birileri yaşamamız için bolca sebep olduğuna inandırmış soylarımızı ve bizler de buna inanmış olarak doğuyoruz. Bile bile lades bu resmen. 


Yaşadığım sürece hepinize anlatmak istediğim her şeyi anlatacağım ve sizler de en yakın arkadaşlarımmışsınız gibi davranacaksınız. Sonra yine gelip burada kendi kendime anlatacağım aynılarını çünkü yetersiz kalacaksınız. Sizi suçlamıyorum zira yapmanız gereken bu. Daha doğrusu öğrendiğiniz şekliyle bu. Bunu değiştirmenizi bekleyemem; bu çok ağır kişilik sorgulamalarına gider çünkü. Ben sadece gerçekçi yaklaşıyorum. 


Bir örnek vereyim mi daha anlaşılır olması için? 4 gündür tanıdığım birisi benim en yakın arkadaşlarım olarak gördüğüm, ailem olarak bildiğim kişilerin yapmadığı bir şeyi yapıyor; sürekli arayıp dertleşiyorsa burada durup bir düşünmek gerekir. O kişi bunu neden yapıyor biliyor musunuz? Çünkü o da kendini daha iyi anlayacak birisini arıyor. Anlayamadıklarını paylaşabileceği birisine bakınıyor. Bunların tam anlamıyla gerçekleşmeyeceğini bilse de olabilecek en yakın yere varmak istiyor. Hangi biriniz yaptınız bunu bugüne kadar? Kendi adıma, ben yaptım. Hem de uzun süre. Lakin siz karanlığınızdan vazgeçmeyince benim elimden bir şey gelmeyeceğini anladığım vakit bıraktım bunu. Zaten sanal hayatlar ortaya çıktığından beri oradan haberleşir olduk. Hayatımız orası oldu. Arkadaşlıklarımız sanal oldu. Paylaştığımız her şey sanal oldu. Hatta o sanal rahatlıkta bile hal hatır sormaz olduk. Neyiz biz peki? Lütfen bunları yanlış anlamayın eğer bu yazdıklarımı olur da okursanız bir gün. Sizleri suçlamadığımı defalarca söyleyip usandırmak istemiyorum ama gerçekten öyle. Siz sadece gözünüzü görmek istediklerinize açıyorsunuz ve bunun farkında değilsiniz. Farkına varacak gibi olduğunuz an kabullenemiyorsunuz. Hepinizi bu örnek verdiğim kişiden çok daha fazla seviyorum. Ama o kişi her zaman bana daha yakın olacak, görüşsek de görüşmesek de. Çünkü o gerçeği görmek istiyor. Tabii sizin değişmeyeceğiniz ihtimalinde bunu söylüyorum.  Dilerim ki sizlere içtenlikle sarılabileceğim günler de gelir. O günler gelene kadar, her zaman yalnız olacağım. Sonsuza kadar..






Fotoğrafın Sahibi: http://pansape.deviantart.com/

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder